Stabilność dysków akrecyjnych z atomami żelaza

Termiczna stabilność dysków akrecyjnych i możliwość zaobserwowania cyklicznych rozbłysków silnie zależy od sposobu chłodzenia plazmy w dysku akrecyjnym. Rozmaite procesy oddziaływania promieniowania i materii, które mają miejsce w dysku akrecyjnym składają się na funkcję nieprzezroczystości (kappa), zdefiniowaną na podstawie średniej Rosselanda. Dla przypadku wysokich temperatur (około dziesięciu milionów kelwinów), dominującym procesem jest rozpraszanie Thomsona na elektronach. Dla niższych temperatur (setki tysięcy kelwinów) procesy oddziaływania z atomami stają się istotne. Pochodna funkcji nieprzezroczystości po temperaturze może mieć stabilizujący, bądź też destabilizujący wpływ na dysk akrecyjny. Mimo że lokalne symulacje magnetohydrodynamiczne sugerują, że procesy atomowe stabilizują dysk, tylko globalny, zależny od czasu model może pokazać rzeczywisty zakres stabilizacji dysku, ponieważ zmienność dysku ma dyfuzyjny charakter. W obecnej pracy, używając wcześniej przetestowanego kodu GLADIS ze zmodyfikowanym opisem dyssypacji lepkiej, oceniamy stabilizujący wpływ efektu zwanego “iron opacity bump”

Krzywa blasku dla modelu z


by with no comments yet.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>