Wyznaczanie masy średniomasywnej czarnej dziury HLX-1

Czarne dziury są obecne we wszechwiecie w różnych skalach mas – od czarnych dziur w rentgenowskich układach podwójnych (o masach rzędu kilku mas Słońca), aż po supermasywne czarne dziury we wnętrzach aktywnych jąder galaktyk. Pomiędzy nimi istnieje klasa obiektów zwanych średniomasywnymi czarnymi dziurami. Najlepiej znanym przykładem jest tutaj ultrajasne źródło rentgenowskie HLX-1. Przez sześć lat obserwacji (od 2009 do 2014 roku) zaobserwowano sześć regularnych rozbłysków tego obiektu. Średnia jasność HLX-1 jest rzędu 10^42 erg/s.

Używając kodu GLADIS (GLobal Accretion Disk Instability Simulation), z opisem zmodyfikowanej lepkości wyznaczyliśmy zależności między najważniejszymi obserwablami krzywej blasku a parametrami modelu (takimi jak masa czarnej dziury czy też tempo akrecji). W rezultacie wyznaczyliśmy masę czarnej dziury wewnątrz HLX-1 na poziomie 190 tysięcy mas Słońca, a tempo akrecji na poziomie 9-18% tempa Eddingtona, co równa się 0.6-1.2 tysięcznej masy Słońca na rok.

Krzywa blasku HLX-1 - model i obserwacje

Krzywa blasku HLX-1 – model i obserwacje


by with no comments yet.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>